Στα χωριά μας, όπως σε όλη την επαρχία, η κατάσταση ήταν ανέκαθεν δύσκολη. Οι νέοι πάντα έφευγαν, καθώς δουλειές δεν υπήρχαν. Μετά ήρθε η πυρκαγιά που επηρέασε, όχι μόνο τα χωριά που κάηκαν, αλλά όλη την Ηλεία.
Ειδικά μετά το 2007, τα χωριά μας ερήμωσαν. Η τελευταία απογραφή εκπέμπει sos. Αυτή την εικόνα αντικρίζω και ο ίδιος σχεδόν σε κάθε χωριό. Την τελευταία εβδομάδα όμως, νιώθω σαν να βρίσκομαι σε κάποιον άλλον τόπο. Τα χωριά έχουν γεμίσει οικογένειες που ήρθαν για Πάσχα στο «πατρικό».
Συνομιλώντας μαζί τους, άκουσα τη φράση «η Ηλεία είναι μόνο για… τουρισμό, για Πάσχα και λίγες μέρες τον Αύγουστο». Αυτό με έκανε να νιώσω ντροπή. Ωστόσο η διαπίστωση εμπεριέχει μία πικρή αλήθεια. Σύμφωνα με αυτή – σε τούτη τη γωνιά της γης, την τόσο προικισμένη από τη φύση, με την πλέον μακραίωνη ιστορία και τον κορυφαίο πολιτισμό στον κόσμο- τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει κι ως εκ τούτου αυτοί που επιλέγουν να φύγουν και να την απολαμβάνουν μόνο ως τουρίστες, ορθώς πράττουν, αφού μόνο έτσι αξίζει να ζεις στην Ηλεία.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι που έμειναν εδώ.
Ένας από αυτούς είμαι και εγώ, που παρά τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν στην πορεία της ζωής μου, επέλεξα να μείνω εδώ και να αγωνιστώ για να αλλάξουν τα πράγματα. Εμείς που μείναμε εδώ, πολλές φορές νιώθουμε πως παλεύουμε για τα αυτονόητα.
Δεν το βάζουμε κάτω όμως. Δεν τα παρατάμε. Συνεχίζουμε… Σκέφτομαι πως το πρόγραμμα «Ηλεία 2030» μπορεί να γίνει το πρόγραμμα: «Επιστρέφουμε στον τόπο μας». Η ανασυγκρότηση θα δημιουργήσει τις κατάλληλες υποδομές και συνθήκες ανάπτυξης για να γυρίσουν εδώ οι Ηλείοι και οι νέοι και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία.
Είναι ο μόνος τρόπος για να δώσουμε λόγο στα παιδιά που γεννιούνται εδώ, να παραμείνουν σε αυτόν τον πανέμορφο τόπο. Να πειστούν οι έφηβοι που ετοιμάζονται να ανοίξουν τα φτερά τους ότι υπάρχει μέλλον εδώ, γιατί δυστυχώς δεν μπορούν να το δουν μέχρι σήμερα.
Πηγή:patrisnews.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου